«Բարի Երևան»
18 տարեկան մի ռուսազգի տղա գրանցվել է հայերենի պարապմունքների։
— Ընկերներս հայեր են, միշտ իրար հետ հայերեն են խոսում, ես չեմ հասկանում, ուզում եմ անակնկալ անել նրանց։ Նաև որոշել ենք միասին գնալ Հայաստան հանգստանալու։
Առաջին դասն է, սովորում ենք բարևել և հրաժեշտ տալ։
— Բարի լույս. լույսը ես ասոցացնում եմ ռուսերեն луч-ի հետ, ասում է նա,- այսպես հեշտ կհիշեմ ու չեմ մոռանա։
Բարի օր. օրը համարյա էսպես էլ գրվում է ռուսերեն։ Բարի երեկո. երեկոն էլ Երևանին է նման։
Վերջում, ամփոփելով դասը, հարցնում եմ’ ի՞նչ սովորեցիր։
Ուսանողն ասում է.
— Բարի լուչ ու բարի Երևան։
Ասոցիացիայի մեթոդը, փաստորեն, չաշխատեց։
Leave a Reply